۱۵/۲/۸۷

امشب شب تولدم هست ! نمی دونم چی بگم . خیلی مسخره به نظر میاد که من نمیتونم از خودم بگم ولی خب امشب یه اتفاق به یاد موندنی برام افتاد . حدود ساعت ۶ عصر بود از خونه رفتم بیرون ، بعد از انجام کارهای معمول و خرید برای خونه ساعت ۸ شده بود که برگشتم . لباسهام رو عوض کردم و مثل همیشه نشستم پشت سیستم ، چند دقیقه ای نگذشته بود که زنگ در به صدا در اومد ، رفتم در رو باز کردم و با چیزی رو به رو شدم که به هیچ وجه قابل پیشبینی نبود ،بعله ، نگهبان ساختمون با یه آقای دیگه ، حالا اینجاش هیچ . یه کیک ۵ کیلویی دست نگهبون و یه دست گل بزرگ و یه کادو و یه کارت تبریک هم دست اون آقای همراش بود . خیلی جا خوردم . خشکم زد ، یعنی میتونس کار کی باشه ؟ ازشون پرسیدم اینا رو کی فرستاده ، گفت خودش رو معرفی نکرده ، از طرف یه دوست ، در رو بستم و اومدم اول از همه لای کارت تبریک رو باز کردم . بعله ، خودش بود ، یه نامه ی کوتاه و محبت آمیزم نوشته بود و قرار لب دریا ، پنج دقیقه بعدش ، حتی وقت نداشتم فکر کنم برم یا نه !! ولی نمیشد نرفت ، یه دوست بود که چند ماهی بود باهاش قطع رابطه کرده بودم ، به اشتباهاتش پی برده بود و کلی گریه و ناز و عشوه هم واسم رفت . خلاصه بعد از چند ماه همه چیز برگشت سر جای خودش ، چقدر شیرین بود امشب .واقعا سبک شدم . حالا احساس آزادی میکنم .

من نوزده ساله شدم …!!!

تولد واقعا چیز مبارکی هست ، امشب خیلی شب با حالی بود . تا الان زندگیم ثمره ای نداشته ولی از امشب با خودم قرار گذاشتم دیگه گذشته رو بندازم بیرون و فقط روی آینده متمرکز باشم . با خودم قرار گذاشتم دیگه به فرصت های از دست رفته فکر نکنم و فرصتهای الانم رو از دست ندم ، سوگند خوردم غم کاذب رو برای ابد فراموش کنم ، فقط شادی و فقط زندگی و زندگی ، چه خوبه که دارم دوباره متولد میشم ، احساس درونم غیر قابل وصف هست . فکر میکنم واقعا تکون خوردم . از این به بعد فقط میخوام نصفه ی پر لیوان رو نگاه کنم و فقط و فقط مثبت و زنده . گذشته ها ، گذشته ، به فکر آینده باش ، دلشاد و سرزنده باش

راستی بروبچ توییتر ، همتون رو دوست دارم ، ان شاالله همین هفته همدیگه رو میبینیم نه ؟ تولدم مبارک پایین رو داشته باشین

کیک تولدم و هدیه ها :دی

اینم دو تا کتاب که حتما توصیه میکنم بخونین ، خیلی باحالن ،خدا خیرش بده ، از بازدید نمایشگاه کتاب تهران هم معاف شدم :دی

فردا شب هم توی خونه تولدم رو میگیرن ، همه چیز مٍثبته :دی

روز هجران و شب فرقت یار آخر شد***زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

آنهمه ناز و تنعم که خزان میفرمود***عاقبت در قدم باد بهار آخر شد

از این به بعد اینجا هم می نویسم

همانطور که میدانید خط فرمان در لینوکس از اهمیت خاصی برخوردار هست ٬ به نظر بنده یکی از جذابترین قسمت های لینوکس خط فرمان میباشد . حتی برای من نگاه کردن به دستورات خط فرمان در هنگام نصب یک برنامه جذاب تر از کار با خیلی از برنامه های گرافیکی هست . در ادامه روش کار با فرمان wget در محیط Terminal را می خوانید .

یکی از بهترین و پر کاربردترین فرمان های محیط خط فرمان ٬ فرمان wget می باشد که برای دانلود فایل ها و حتی وب سایت ها به کار می رود .

روش کار :

در ساده ترین حالت برای دریافت یک فایل به صورت زیر عمل کنید —‌>

wget http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/parsix-book-100.pdf

استفاده از سوئیچ < c > برای ادامه ی دریافت فایل های ناقص —->

wget -c http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/parsix-book-100.pdf

استفاده از سوئیچ < r > برای تکرار پنجاه مرتبه ای درخواست برای ادامه ی عملیات در صورت قطعی ارتباط با شبکه به شکل زیر —>

wget -r http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/parsix-book-100.pdf

استفاده از سویچ < b > برای اجرای عملیات دریافت فقط در پس زمینه . با استفاده از این سوئیچ یک فایل log نیز گزارش چگونگی عملیات دریافت فایل را ثبت می کند . به صورت زیر —>

wget -b http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/parsix-book-100.pdf

یا به صورت —>

wget -cb http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/parsix-book-100.pdf

استفاده از سوئیچ < t > برای افزایش تعداد درخواست ادامه ی عملیات بعد از قطعی به شکل زیر —>

wget -c -t http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/parsix-book-100.pdf

استفاده از سوئیچ < o > برای ایجاد یک فایل log برای ثبت مراحل و نتیجه عملیات دریافت به صورت زیر —>

wget -o log.txt http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/parsix-book-100.pdf

یا به صورت زیر —>

wget -cbo log.txt http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/parsix-book-100.pdf

در فرمان بالا توجه داشته باشید به جای log.txt می تواند نام هر فایلی قرار بگیرد که log نام فایل می باشد و .txt عنوان پسوند فایل می باشد که باید حتما ذکر شود .

روش دیگری که شما ممکن است برای دریافت فایل های خودتون بهش نیاز داشته باشید ٬ دریافت چند فایل به صورت پشت سر هم با یک بار اجرای دستور می باشد . که اینجا هم wget با استفاده از سوئیچ < i > نیاز شما را به سادگی و با دقت و اطمینان بسیار بالا بر آورده می کند . برای دریافت چند فایل پشت سر هم و با یک بار اجرای دستور ابتدا باید یک فایل txt حاوی لیستی از لینک های مستقیم فایل ها ایجاد کنید . برای مثال فایلی با نام urlfiles.txt و با محتویات زیر —>

url list :
itzoom pictures :
http://itzoom.files.wordpress.com/2008/04/post-1137767820.jpg
http://itzoom.files.wordpress.com/2008/04/26042008022.jpg
itzoom pdf files :
http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/konsole_learning.pdf
http://itzoom.files.wordpress.com/2008/02/ip.pdf

سپس با استفاده از دستور cd در ترمینال به مسیر فایل مورد نظر بروید ٬ به صورت —>

cd /path

حالا با استفاده از فرمان wget و سوئیچ i عملیات دریافت را آغاز کنید —>

wget -i urlfiles.txt

یا در صورت نیاز و با توجه به شرایط به شکل زیر —->

wget -cbo log.txt -i urlfiles.txt

توجه داشته باشید فرمان wget بیشتر برای اتصالات بی ثبات و با سرعت پایین به کار میرود و در بدترین شرایط شما می توانید بهترین نتیجه را به دست آورید . ضمنا یکی دیگر از کاربردهای این فرمان دریافت یک وب سایت و صفحات html می باشد که به زودی در یک پست جداگانه به آن نیز پرداخته می شود .

• به نرمی می توان رخنه در سنگ کرد . ( ایرانی )
• شکست بیش از کامیابی به تو چیز می آموزد . ( روسی )
• دوستانت باید مثل کتاب هایی که می خوانی کم باشند و گزیده . ( انگلیسی )
• شنا کردن را در عمیق ترین نقطه یاد بگیر . ( آفریقایی )
• حرف مانند تیر است ٬ همین که پرتاب شد هیچ وقت به کمان بر نمی گردد . ( عربی )
• کسی که یکبار می دزدد ٬ همیشه خواهد دزدید . ( اسپانیولی )

مدتی هست دوستان در وبلاگ هاشون پست هایی راجع به توییتر و فرندفید و … می نویسند . گه گاه آموزشی و گاهی هم جملاتی می نویسن که فقط دوستان توییتری سر در میارن و مخاطب عام ممکنه سر در نیاره . پستی که الان دارید می خونید بیشتر برای وبلاگ نویسان و توییتریست ها و فرندفیدیها هست تا مخاطب های عام وبلاگ بنده . پس ای کسانی که صبح تا شب لایک و توییت می کنید ٬ با دقت بخونید .من گفتم از فواید توییت بنویسم …….

اصلا این توییت چیه ؟ خوب شما می تونی بیای به دوستانت اعلام کنی اون لحظه چیکار میکنی

دوستان میان در توییتر و گزارش کارای روزانه شون رو میدن ٬ ما لینک های خوب رو با هم به اشتراک می گذاریم ٬ یکی میاد گزارش تغذیه شو میده ٬ دیگری میاد مزه میپرونه ٬ بعدی با سرعت نور و قبل از اینکه فید خوان ما خبر آپدیت بلاگش رو بده لینکش رو میده ٬ یکی نظر شخصیش رو راجع به مسائل روز بلاگستان میده ٬ همون لحظه یکی دیگمون داره تو فرندفید آپدیت توییتر ما رو لایک میکنه ٬ یکی مشکلش رو مطرح میکنه و همه سعی میکنن کمکش کنن ٬ حتی پخش زنده ی فوتبال هم داریم ( البته به روش توییتری ) گاهی اوقات بحث راجع به موضوع خاصی بالا میگیره و هر کس نظر شخصیش رو اعلام میکنه و بحث ها معمولا نتیجه میگیرن ٬ گاهی اوقات هم بی نتیجه می مونن . من به شخصه برای کارای روزانم از صحبت هایی که توی توییتر رد و بدل میشه یه سری ایده ها می گیرم . حتی گاهی اوقات بچه ها با هم مشاعره می کنند . مدتی هست یه پدیده ی جدید به نام “توییت در کامنت های فرندفید” هم از وصلت توییتر با فرندفید به وجود اومده ٬ که فکر می کنم خیلی به درد بخور هست ٬ یه حسن خوب توییتر اینه که توی توییتر در غیاب کسی اصلا نمیشه غیبت کرد ٬ چون ممکنه طرف همون موقع توی فرندفید در حال لایک باشه و ……… ٬ در توییتر اکثر دوستان با هم آشنایی زیادی دارن و من فکر می کنم دلیلش این باشه که اکثرا وبلاگ نویس هستیم و عقایدمون برای هم تا حدودی روشنه ٬ در توییتر غیر ممکنه احساس تنهایی بکنید ٬ هر لحظه افراد زیادی از دوستان شما هستن که می تونید باهاشون حرف بزنید . چند دقیقه قبل از نوشتن این پست فواد در جواب یکی از دوستان یه حرف خوبی زد و اون اینکه فرندفید بدون توییتر معنا نداره ٬ به نظر من هم همینطوره ٬ البته فرندفید خیلی جذابیت های دیگه هم داره ولی فید های توییت در فرندفید گاهی اوقات خیلی جذاب هستن و به نظر من توییتر روح فرندفید هست ٬ یک سری مسائل جذاب هم در جمع ما هست و در طول روز پیش میاد که سکرت هست و دوستان توییتری عزیز خودشون می دونن و نیازی به گفتنش نیست .

خب یه نگاهی به عنوان پست انداختم ٬ از “توییتر و فرندفید” گفتم و مونده “بلاگ و گلایه” که اونا رو هم پایین بخونید …

اول راجع به بلاگ بگم : مدتی هست که بنده یه وبلاگ گروهی راه انداختم ٬ این وبلاگ گروهی تا الان تعدادی عضو داره ٬ و دوستان لطف کردن و اونجا هم می نویسن . نمی دونم چرا وقتی با بعضی از دوستان درباره این وبلاگ صحبت میشه یکی میگه : شخصا حوصله ی این جور کارا رو ندارم ٬ دیگری میگه : من اصلا وقتش رو ندارم ٬ اون یکی میگه : برو بابا دلت خوشه . من نمی دونم چرا هنوز کسی به اهمیت وبلاگهای گروهی پی نبرده ؟ ٬ حتما دکتر مزیدی شخصا باید بیاد اونجا حمایتش رو رسما اعلام کنه ؟ وقتی ما چنین جمعی داریم ٬ اینقدر صمیمی ٬ به هم کمک می کنیم ٬ از هم کمک می خواهیم ٬ اینقدر تک هستیم ٬ اکثرا در یک سرویس اون هم وردپرس جان وبلاگ می نویسیم ٬ بیایین یک کمی مهربونتر باشیم ٬ دوستان میان در توییتر پست های جالبی میدن ٬ خوب همون پست اگه در این وبلاگ باشه می دونید چی میشه ؟ سرانجام به محبوبیت وردپرس می انجامه ٬ یعنی چی ؟ یعنی اینکه خیلی از ما فقط بلدیم بگیم : من یه وردپرسی متعصب هستم ٬ خوب اگه هستید چرا برای محبوبیت این سرویس و ترویجش بین فارسی زبان های عزیز قدمی بر نمیدارین ؟ قدم اولتون نوشتن در وبلاگ خودتون و قدم بعدی ٬ یه پست کوچول موچول توی این وبلاگ گروهی . البته هیچ زوری در کار نیست .

ولی این رو بدونید : من اعتقاد دارم ما می تونیم تاثیر زیادی روی وبلاگستان فارسی داشته باشیم و اعتقاد دارم وبلاگ نویس هایی که در سرویس های وطنی می نویسن در نت احساس تنهایی می کنن ٬ این حرف من مستند هست و یکی از دوستان که قبلا در یک سرویس وطنی می نوشت برام گفت . به نظر شما اگر همین اشخاص یک جمعی به این صمیمیت توی سرویس وردپرس ببینن ٬ تشویق نمیشن که از وردپرس استفاده کنن ؟ و این براشون ایجاد انگیزه نمیکنه و هیجان انگیز نیست ؟ ٬ البته قصد هیچ بی احترامی به افرادی که در سرویس های وطنی بلاگ نویسی می کنند و قصد تخریب سرویس های وطنی رو ندارم ولی هیچ اعتقادی به سرویس های وطنی ندارم ٬ چون تجربه ی تلخ دوستان ٬ ضعف این سرویس ها رو برام ثابت کرده . خلاصه کار ندارم ٬ دوستان اگر هنوز عضو وبلاگ ما نشدید همین جا یه کامنت حاوی آدرس وبلاگتون و ایمیلی که باهاش وبلاگتون رو رجیستر کردین بذارین تا ترتیبش رو بدم . البته همین جا از تمام دوستانی که با من همکاری کردن و الان عضو وبلاگ شدن ممنونم و حتی از دوستان توییتری که در وردپرس دات کام نمی نویسند خواهش می کنم همین الان یه اکانت وردپرس برا خودشون ایجاد کنن و به جمع ما بپیوندن . نوید ٬ بابک ٬ فواد و الی آخر از همه دعوت می کنم ٬ امیدوارم باز از اون جوابای دل سرد کننده نشنوم ٬ بعضی ها که اینقدر مرام دارند که اصلا جواب نمی دهند ٬ البته بلا نسبت دوستان ما

و اما موضوع آخر : گلایه

چرا گلایه ؟ اول بذارین گلایه رو به زبون توییتری ترجمه کنم تا دوستان توییتری بهتر متوجه شن –>

اسمایلی ٬ احساس بی توجهی . حالا فهمیدید توییتریست های محترم ؟ بله دوستان احساس می کنم زیادی بهم بی توجهی شده ٬ اون موقعی به آدم بر می خوره که در طول روز حدود ۶۰-۷۰ نفر آمار وبلاگت باشه و فقط دو سه تا کامنت داشته باشی ٬ حالا فکر کنید این آمار دوبرابر هم باشه ٬ دیگه چه شود ؟ گویا فید خواندن جدیدا باعث بی توجهی به دوستان میشه ! ٬ من سعی می کنم همیشه هر مطلبی رو که با خروجی فیدش می خونم یه نظر هم راجع بهش بدم ٬ چون می دونم این مسئله باعث ایجاد انگیزه ی بیشتر برای نویسنده میشه ٬ حالا خواه نظر منفی باشه خواه مثبت ٬ والا برای من که هر چه از دوست رسد نیکوست ٬ پس بیایید کمی ملایم تر و مهربان تر باشیم . به نظرم نباید این لحظات رو از دست داد . یه خانواده ی واقعی در نت ٬ کسی به این حرف های من اعتقاد داره ؟ پس نظر بدید

در کلام آخر به قول سلما خانوم “زیاده عرضی نیست”

اگه دوست داشتید مهمون سفره ی فقیرونه ی ما باشید

بنده ی حقیر در توییتر

در فرندفید

سخت محتاج فید های اشتراکی شما عزیزان هستم patrician1989@gmail.com

منتظر لبیک تان هستم

امروز از صبح هست که دارم فکر می کنم برای بزرگداشت سعدی چه پستی می تونم بنویسم . فکر کردم و فکر کردم تا به این نتیجه رسیدم که کوچیک تر از اونی هستم که بخوام درباره شخصیت بزرگی همانند سعدی بنویسم و تصمیم گرفتم براتون حکایتی از زبان خود سعدی بنویسم . جالب اینجاست که اولین بار که کلیات رو باز کردم این حکایت اومد و تصمیم گرفتم همین حکایت رو براتون بنویسم .

حکایت

یکی را چو سعدی دلی ساده بود***که با ساده رویی در افتاده بود

جفا بردی از دشمن سختگوی***ز چوگان سختی بخستی چو گوی

ز کس چین بر ابرو نینداختی***ز یاری به تندی نپرداختی

یکی گفتش آخر تو را ننگ نیست***خبر زین همه سیلی و سنگ نیست ؟

تن خویشتن سغبه دو نان کنند***ز دشمن تحمل زبونان کنند

نشاید ز دشمن خطا در گذاشت***که گویند یارا و مردی نداشت

بدو گفت شیدای شوریده سر***جوابی که شاید نبشتن بزر

دلم خانه ی مهر یارست و بس***از آن می نگنجد درو کین کس

چه خوش گفت بهلول فرخنده خوی***چو بگذشت بر عارفی جنگجوی

گرین مدعی دوست بشناختی***به پیکار دشمن نپرداختی

گر از هستی حق خبر داشتی***همه خلق را نیست پنداشتی

دوست عزیزم محمد جواد چند روز پیش یه پستی دادن با عنوان “شما پنج دقیقه ی اول را چطور آغاز می کنید ؟” و داخلش تشریح کردن که در پنج دقیقه اول اتصال به اینترنت چیکار می کنن . گویا در یک کامنت حدود ۴ روز پیش از من دعوت کردن بنده هم پنج دقیقه اولم رو تشریح کنم ٬ دیروز که در حال تایید دادن به چند تا کامنت بودم با افتخار و غرور گفتم برم یه سر به کامنت های مسدود شده توسط (Akismet) نرم افزار مسدود کننده کامنت های اسپم بزنم٬ حدود ۳۰ تا اسپم مسدود شده بودن ( از دست این مزاحما ) ٬ همیشه بدون توجه می زدم روی “حذف همه” ولی نمی دونم چی شد ایندفه تا پایین صفحه اومدم ( خداروشکر ) متوجه شدم ٬ بلههه ٬ آقای اکیسمت همیشه باعث افتخار می شد ایندفه سرافکندگی ( شوخی کردم ٬ کارش عالی هست ٬ اگه نبود کی از شر اسپم ها نجاتمون میداد ) ٬ خلاصه کامنت های محمد رو دیدم که تو لیست اسپم ها هستن ٬ متوجه شدم چند روز هم گذشته و بنده در خواب به سر می برم . سرتون رو به درد نیارم و یه راست برم سر اصل مطلب ٬ محمد جواد جان از شما هم عذر می خوام .

اصل مطلب : خوب من پنج دقیقه ی اول رو …..

• اولین کاری که بعد از روشن کردن کامپیوتر می کنم باز کردن فایرفاکس هست و بعد از اون افزونه ی توییترفاکس
• دومین کار نرم افزار ایمیل خوان و خوراک خوان Thunderbird رو باز می کنم و ایمیل هام رو چک می کنم
• سومین کار سراغ فرندفید میرم و کمی لایک
• چهارمین کار رفتن به اکانت وردپرس و داشبورد وبلاگم و تایید کردن کامنتها
• پنجمین کار رفتن به انجمن و کمی حس مدیریت
• ششمینش دیگه از پنج دقیقه بیشتر میشه ٬ نمیشه بگم

همین جا از زهرا ٬ مریم و فتحی عزیز دعوت می کنم پنج دقیقه ی اولشون رو شرح بدن ٬ راستی حیف که محمد کشوری امروز رفت سفر ولی موقعی اومد از اونم می خوام پنج دقیقش رو برامون بگه .

امروز صبح در حال وب گردی بودم ٬ گفتم برم یه سر به وبلاگ دوستان بزنم ٬ گذرم به وبلاگ محمد کشوری عزیز افتاد . متوجه یه بازی وبی جدید ( آرزوهای دست نیافتنی ) شدم که چند روز هست شروع شده و من بی خبر . از قرار همون موقع بنده در توییتر هم بودم و با دوستان از جمله محمد عزیز در حال توییت بودیم . گفتیم از فرصت استفاده کنیم و …….

خلاصه ما هم خودمون رو به جمع بازیگران چسبوندیم و محمد جان ما رو دعوت کرد

گویا این بازی از مریم خانوم شروع شده . اما همین الان بگم ذهن من خیلی خلاق بوده ها …..

• آروزو داشتم یه پرنده باشم تا هر جا دلم می خواد پرواز کنم ( رمانتیک بود نه؟ )
• آرزو داشتم یه دفعه غیب بشم و هر جا که می خوام یه دفعه ظاهر شم . ( متاثر از این برنامه های کودک )
• یه برنامه دیگه ای بود به اسم ساعت زمان ( می خواستم بتونم زمان رو جلو عقب کنم یا وایسونم )
• آرزو داشتم بدنم ضد تیر باشه و هر چی بهم تیر اندازی کنند هیچ چیم نشه ( نه که تو منطقه عملیاتی بودم :-)) )
• آرزو داشتم بتونم برای مدت زمان زیادی زیر آب بمونم و بتونم تا وسطای اقیانوس برم . (‌ الانم این آرزو رو دارما )
• آرزو داشتم بتونم به تمام آرزوهای دست نیافتنیم دست پیدا کنم .
• آرزو داشتم همیشه تو دوران کودکیم می موندم و بزرگ نمی شدم .
• آرزو داشتم هیچ وقت هیچ عزیزی رو از دست نمی دادم و عزیزترین کسم و که از دست دادم دوباره زنده می شد . ( ای کاش می شد )

چقدر آرزوی محال ٬ ها . حالا اینقدر آرزوی محال داشتن خوبه یا بد ؟

ضمنا از همه دعوت می کنم خودشون رو به بازی ما دعوت کنن .

همون طور که می دونید مدتی است شرکت گوگل در یک اقدام غیر انسانی در نسخه جدید نرم افزار گوگل ارث خودش به جای استفاده از < خلیج فارس > ٬ < خلیج عربی > رو به کار برده و مدتی است که دوستان زحمتکش وبلاگستان فارسی در اعتراض به این عمل ناپسند مطالبی نوشتن و خشم و اعتراض خودشون رو از طریق پست در وبلاگشون اعلام کردن و حالا تعدادی از هموطنان عزیز اقدام به جمع آوری امضا برای اعتراض به این عمل ناپسند کردند .

( کاش میشد حداقل این شرکت های کامپیوتری و مربوط به فناوری اطلاعات از این کثافت کاری های سیاسی نمی کردن ٬ اونوقت ما هم مجبور به دادن این پست ها نبودیم . )

*کلیه دوستانی که تمایل به امضاء این اعتراضیه دارند به این آدرس مراجعه نمایند*

یکی از محبوبترین برنامه های طراحی سه بعدی و ساخت انیمیشن تحت مجوز های اپن سورس blender هست . سایتblender.ir توسط آقای احمد ذقاقی که یکی از blender کارهای ایرانی هستند برای blender کاران فارسی زبان طراحی شده .

و به زودی ویکی انگلیسی سایت اصلی blender برای کاربران فارسی زبان ترجمه می شود . از همین جا برای ایشون آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم به یاری خدا و با کمک کاربران فارسی زبان blender ٬ به زودی شاهد منبعی جامع و کارامد برای تمام کاربران فارسی زبان blender باشیم .