توییتر ٬ فرندفید ٬ بلاگ ٬ گلایه و همه چی

مدتی هست دوستان در وبلاگ هاشون پست هایی راجع به توییتر و فرندفید و … می نویسند . گه گاه آموزشی و گاهی هم جملاتی می نویسن که فقط دوستان توییتری سر در میارن و مخاطب عام ممکنه سر در نیاره . پستی که الان دارید می خونید بیشتر برای وبلاگ نویسان و توییتریست ها و فرندفیدیها هست تا مخاطب های عام وبلاگ بنده . پس ای کسانی که صبح تا شب لایک و توییت می کنید ٬ با دقت بخونید .من گفتم از فواید توییت بنویسم …….

اصلا این توییت چیه ؟ خوب شما می تونی بیای به دوستانت اعلام کنی اون لحظه چیکار میکنی

دوستان میان در توییتر و گزارش کارای روزانه شون رو میدن ٬ ما لینک های خوب رو با هم به اشتراک می گذاریم ٬ یکی میاد گزارش تغذیه شو میده ٬ دیگری میاد مزه میپرونه ٬ بعدی با سرعت نور و قبل از اینکه فید خوان ما خبر آپدیت بلاگش رو بده لینکش رو میده ٬ یکی نظر شخصیش رو راجع به مسائل روز بلاگستان میده ٬ همون لحظه یکی دیگمون داره تو فرندفید آپدیت توییتر ما رو لایک میکنه ٬ یکی مشکلش رو مطرح میکنه و همه سعی میکنن کمکش کنن ٬ حتی پخش زنده ی فوتبال هم داریم ( البته به روش توییتری ) گاهی اوقات بحث راجع به موضوع خاصی بالا میگیره و هر کس نظر شخصیش رو اعلام میکنه و بحث ها معمولا نتیجه میگیرن ٬ گاهی اوقات هم بی نتیجه می مونن . من به شخصه برای کارای روزانم از صحبت هایی که توی توییتر رد و بدل میشه یه سری ایده ها می گیرم . حتی گاهی اوقات بچه ها با هم مشاعره می کنند . مدتی هست یه پدیده ی جدید به نام “توییت در کامنت های فرندفید” هم از وصلت توییتر با فرندفید به وجود اومده ٬ که فکر می کنم خیلی به درد بخور هست ٬ یه حسن خوب توییتر اینه که توی توییتر در غیاب کسی اصلا نمیشه غیبت کرد ٬ چون ممکنه طرف همون موقع توی فرندفید در حال لایک باشه و ……… ٬ در توییتر اکثر دوستان با هم آشنایی زیادی دارن و من فکر می کنم دلیلش این باشه که اکثرا وبلاگ نویس هستیم و عقایدمون برای هم تا حدودی روشنه ٬ در توییتر غیر ممکنه احساس تنهایی بکنید ٬ هر لحظه افراد زیادی از دوستان شما هستن که می تونید باهاشون حرف بزنید . چند دقیقه قبل از نوشتن این پست فواد در جواب یکی از دوستان یه حرف خوبی زد و اون اینکه فرندفید بدون توییتر معنا نداره ٬ به نظر من هم همینطوره ٬ البته فرندفید خیلی جذابیت های دیگه هم داره ولی فید های توییت در فرندفید گاهی اوقات خیلی جذاب هستن و به نظر من توییتر روح فرندفید هست ٬ یک سری مسائل جذاب هم در جمع ما هست و در طول روز پیش میاد که سکرت هست و دوستان توییتری عزیز خودشون می دونن و نیازی به گفتنش نیست .

خب یه نگاهی به عنوان پست انداختم ٬ از “توییتر و فرندفید” گفتم و مونده “بلاگ و گلایه” که اونا رو هم پایین بخونید …

اول راجع به بلاگ بگم : مدتی هست که بنده یه وبلاگ گروهی راه انداختم ٬ این وبلاگ گروهی تا الان تعدادی عضو داره ٬ و دوستان لطف کردن و اونجا هم می نویسن . نمی دونم چرا وقتی با بعضی از دوستان درباره این وبلاگ صحبت میشه یکی میگه : شخصا حوصله ی این جور کارا رو ندارم ٬ دیگری میگه : من اصلا وقتش رو ندارم ٬ اون یکی میگه : برو بابا دلت خوشه . من نمی دونم چرا هنوز کسی به اهمیت وبلاگهای گروهی پی نبرده ؟ ٬ حتما دکتر مزیدی شخصا باید بیاد اونجا حمایتش رو رسما اعلام کنه ؟ وقتی ما چنین جمعی داریم ٬ اینقدر صمیمی ٬ به هم کمک می کنیم ٬ از هم کمک می خواهیم ٬ اینقدر تک هستیم ٬ اکثرا در یک سرویس اون هم وردپرس جان وبلاگ می نویسیم ٬ بیایین یک کمی مهربونتر باشیم ٬ دوستان میان در توییتر پست های جالبی میدن ٬ خوب همون پست اگه در این وبلاگ باشه می دونید چی میشه ؟ سرانجام به محبوبیت وردپرس می انجامه ٬ یعنی چی ؟ یعنی اینکه خیلی از ما فقط بلدیم بگیم : من یه وردپرسی متعصب هستم ٬ خوب اگه هستید چرا برای محبوبیت این سرویس و ترویجش بین فارسی زبان های عزیز قدمی بر نمیدارین ؟ قدم اولتون نوشتن در وبلاگ خودتون و قدم بعدی ٬ یه پست کوچول موچول توی این وبلاگ گروهی . البته هیچ زوری در کار نیست .

ولی این رو بدونید : من اعتقاد دارم ما می تونیم تاثیر زیادی روی وبلاگستان فارسی داشته باشیم و اعتقاد دارم وبلاگ نویس هایی که در سرویس های وطنی می نویسن در نت احساس تنهایی می کنن ٬ این حرف من مستند هست و یکی از دوستان که قبلا در یک سرویس وطنی می نوشت برام گفت . به نظر شما اگر همین اشخاص یک جمعی به این صمیمیت توی سرویس وردپرس ببینن ٬ تشویق نمیشن که از وردپرس استفاده کنن ؟ و این براشون ایجاد انگیزه نمیکنه و هیجان انگیز نیست ؟ ٬ البته قصد هیچ بی احترامی به افرادی که در سرویس های وطنی بلاگ نویسی می کنند و قصد تخریب سرویس های وطنی رو ندارم ولی هیچ اعتقادی به سرویس های وطنی ندارم ٬ چون تجربه ی تلخ دوستان ٬ ضعف این سرویس ها رو برام ثابت کرده . خلاصه کار ندارم ٬ دوستان اگر هنوز عضو وبلاگ ما نشدید همین جا یه کامنت حاوی آدرس وبلاگتون و ایمیلی که باهاش وبلاگتون رو رجیستر کردین بذارین تا ترتیبش رو بدم . البته همین جا از تمام دوستانی که با من همکاری کردن و الان عضو وبلاگ شدن ممنونم و حتی از دوستان توییتری که در وردپرس دات کام نمی نویسند خواهش می کنم همین الان یه اکانت وردپرس برا خودشون ایجاد کنن و به جمع ما بپیوندن . نوید ٬ بابک ٬ فواد و الی آخر از همه دعوت می کنم ٬ امیدوارم باز از اون جوابای دل سرد کننده نشنوم ٬ بعضی ها که اینقدر مرام دارند که اصلا جواب نمی دهند ٬ البته بلا نسبت دوستان ما

و اما موضوع آخر : گلایه

چرا گلایه ؟ اول بذارین گلایه رو به زبون توییتری ترجمه کنم تا دوستان توییتری بهتر متوجه شن –>

اسمایلی ٬ احساس بی توجهی . حالا فهمیدید توییتریست های محترم ؟ بله دوستان احساس می کنم زیادی بهم بی توجهی شده ٬ اون موقعی به آدم بر می خوره که در طول روز حدود ۶۰-۷۰ نفر آمار وبلاگت باشه و فقط دو سه تا کامنت داشته باشی ٬ حالا فکر کنید این آمار دوبرابر هم باشه ٬ دیگه چه شود ؟ گویا فید خواندن جدیدا باعث بی توجهی به دوستان میشه ! ٬ من سعی می کنم همیشه هر مطلبی رو که با خروجی فیدش می خونم یه نظر هم راجع بهش بدم ٬ چون می دونم این مسئله باعث ایجاد انگیزه ی بیشتر برای نویسنده میشه ٬ حالا خواه نظر منفی باشه خواه مثبت ٬ والا برای من که هر چه از دوست رسد نیکوست ٬ پس بیایید کمی ملایم تر و مهربان تر باشیم . به نظرم نباید این لحظات رو از دست داد . یه خانواده ی واقعی در نت ٬ کسی به این حرف های من اعتقاد داره ؟ پس نظر بدید

در کلام آخر به قول سلما خانوم “زیاده عرضی نیست”

اگه دوست داشتید مهمون سفره ی فقیرونه ی ما باشید

بنده ی حقیر در توییتر

در فرندفید

سخت محتاج فید های اشتراکی شما عزیزان هستم patrician1989@gmail.com

منتظر لبیک تان هستم