آرزوهای محال

امروز صبح در حال وب گردی بودم ٬ گفتم برم یه سر به وبلاگ دوستان بزنم ٬ گذرم به وبلاگ محمد کشوری عزیز افتاد . متوجه یه بازی وبی جدید ( آرزوهای دست نیافتنی ) شدم که چند روز هست شروع شده و من بی خبر . از قرار همون موقع بنده در توییتر هم بودم و با دوستان از جمله محمد عزیز در حال توییت بودیم . گفتیم از فرصت استفاده کنیم و …….

خلاصه ما هم خودمون رو به جمع بازیگران چسبوندیم و محمد جان ما رو دعوت کرد

گویا این بازی از مریم خانوم شروع شده . اما همین الان بگم ذهن من خیلی خلاق بوده ها …..

• آروزو داشتم یه پرنده باشم تا هر جا دلم می خواد پرواز کنم ( رمانتیک بود نه؟ )
• آرزو داشتم یه دفعه غیب بشم و هر جا که می خوام یه دفعه ظاهر شم . ( متاثر از این برنامه های کودک )
• یه برنامه دیگه ای بود به اسم ساعت زمان ( می خواستم بتونم زمان رو جلو عقب کنم یا وایسونم )
• آرزو داشتم بدنم ضد تیر باشه و هر چی بهم تیر اندازی کنند هیچ چیم نشه ( نه که تو منطقه عملیاتی بودم :-)) )
• آرزو داشتم بتونم برای مدت زمان زیادی زیر آب بمونم و بتونم تا وسطای اقیانوس برم . (‌ الانم این آرزو رو دارما )
• آرزو داشتم بتونم به تمام آرزوهای دست نیافتنیم دست پیدا کنم .
• آرزو داشتم همیشه تو دوران کودکیم می موندم و بزرگ نمی شدم .
• آرزو داشتم هیچ وقت هیچ عزیزی رو از دست نمی دادم و عزیزترین کسم و که از دست دادم دوباره زنده می شد . ( ای کاش می شد )

چقدر آرزوی محال ٬ ها . حالا اینقدر آرزوی محال داشتن خوبه یا بد ؟

ضمنا از همه دعوت می کنم خودشون رو به بازی ما دعوت کنن .